Dövlət xəstəxanalarında müalicə alan bir çox pasiyent fizioterapiya mərhələsinə çatdıqda gözlənilməz reallıqla üzləşir. Bəzi müasir reabilitasiya aparatları dövlət tibb müəssisələrində mövcud deyil və ya məhdud saydadır. Nəticədə insanlar müalicəni yarımçıq qoymamaq üçün məcburən özəl klinikalara üz tuturlar. Bu vəziyyət həm maliyyə yükü yaradır, həm də səhiyyə sistemində bərabər əlçatanlıq məsələsini yenidən gündəmə gətirir.

Fizioterapiya müasir tibbin ayrılmaz hissəsidir. Travmalar, əməliyyatlardan sonrakı bərpa, onurğa problemləri, oynaq xəstəlikləri və sinir sistemi zədələnmələri zamanı tətbiq olunan bu müalicə üsulları xəstənin hərəkət qabiliyyətinin bərpasında mühüm rol oynayır. Ultrasəs terapiyası, lazer terapiyası, şok dalğa müalicəsi, elektroterapiya və robotik reabilitasiya cihazları kimi texnologiyalar sağalma müddətini qısalda və ağrını əhəmiyyətli dərəcədə azalda bilir.
Problemin kökündə bir neçə amil dayanır. Dövlət xəstəxanalarında büdcə məhdudiyyətləri səbəbindən bahalı və yeni texnologiyaların alınması ləngiyir. Mövcud avadanlıqların bir hissəsi köhnəlmiş olur və ya texniki xidmət çatışmazlığı səbəbindən istifadəyə yararsız vəziyyətə düşür. Digər tərəfdən, pasiyent axınının çoxluğu mövcud aparatların hamı üçün əlçatan istifadəsini çətinləşdirir. Bu zaman həkimlər alternativ olaraq özəl klinikalara müraciəti tövsiyə etməli olurlar.
Özəl tibb müəssisələri isə rəqabət üstünlüyü əldə etmək üçün daha müasir avadanlıqlara investisiya yatırır. Pasiyentlər daha sürətli xidmət, fərdi yanaşma və geniş texnoloji imkanlar əldə etsələr də, bunun qarşılığında yüksək ödənişlərlə üzləşirlər. Xüsusilə uzunmüddətli reabilitasiya tələb edən xəstələr üçün bu xərclər ailə büdcəsinə ciddi təsir göstərə bilər.
Bu vəziyyət sosial bərabərlik məsələsini də gündəmə gətirir. Müalicəyə çıxışın maliyyə imkanlarından asılı olması səhiyyənin əsas prinsiplərindən biri olan əlçatanlıq və ədalətlilik anlayışına zidd görünür. Reabilitasiya xidmətləri yalnız imkanlı təbəqə üçün deyil, hər kəs üçün əlçatan olmalıdır.
Mütəxəssislər hesab edir ki, problemin həlli üçün dövlət səhiyyə sistemində reabilitasiya xidmətlərinə daha çox investisiya ayrılmalı, regionlarda fizioterapiya mərkəzləri gücləndirilməli və müasir texnologiyaların mərhələli şəkildə tətbiqi təmin olunmalıdır. Eyni zamanda, icbari tibbi sığorta çərçivəsində daha çox fizioterapiya prosedurunun əhatə olunması pasiyentlərin maliyyə yükünü azalda bilər.
Fizioterapiya yalnız müalicə deyil, insanların normal həyata qayıtması üçün körpüdür. Bu körpünün hər kəs üçün möhkəm və əlçatan olması isə səhiyyə sisteminin əsas məqsədlərindən biri olmalıdır.
Leyla Mirzə, Bizimyol.infoшаблоны для dle 11.2